σκέψεις · Αγαπημένο μου blog

Διακοπές στη Ρόδο

Αγαπημένο μου blog,  Φέτος είχα την ευλογία και έκανα στάση στο μαγικό νησί των Δωδεκανήσων με το δισύλλαβο όνομα Ρόδος. Ένα τόσο δα μικρό όνομα, για ένα μεγάλο νησί με μπόλικη ιστορία. Βρίσκεται στο Αιγαίο πέλαγος αρκετά μακριά από την Αθήνα, αρκετά κοντά στην Τουρκία και είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων και… Continue reading Διακοπές στη Ρόδο

σκέψεις · δημιουργική γραφή

Just a poem

Κοχύλι μικρό με τη χρυσή ανταύγεια και χρώματα μωβ. - Θαμμένο σιμά στο λευκό ακρογιάλι με άμμο ψιλή. - Ζωγραφισμένη με τις μπλε αποχρώσεις γαλανού γιαλού. - Φθαρμένη αύρα που αναδύουν λεπτά τα σωθικά σου. - Χρόνια κρυβόσουν σαν ναυαγός σε νησί που ξεχάστηκε. - Στεγάζεις ζωή στους κολπίσκους σου μέσα; ή μονάχο ζεις; -… Continue reading Just a poem

σκέψεις · ψυχολογία · δημιουργική γραφή

Επίγνωση του «εγώ»

Άραγε έχουμε επίγνωση του εγώ μας και πως την αποκτάμε; Η ταυτότητα μας εδραιώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Δεν είναι δυνατόν στην ηλικία των 15 και των 18 να διαβάζω βαρύγδουπα τσιτάτα- ξέρω τη ζωή, είμαι έτσι και φιλοσοφίες που δεν έχουμε καν ζήσει. Η μεγαλύτερη διατάραξη του εγώ συμβαίνει με το τέλος της… Continue reading Επίγνωση του «εγώ»

σκέψεις · δημιουργική γραφή

Σκέψεις για το βιβλίο…

"Παραμύθια λαϊκά ενάντια σε δύσκολους καιρούς" Σκέψεις για το βιβλίο... Μια φορά και έναν καιρό σε έναν τόπο μακρινό, μα και κάπου εδώ γύρω οι άνθρωποι από κάθε πλευρά της γης αποφάσισαν να λένε ιστορίες. Δεν θυμάμαι πότε ξεκίνησε ακριβώς, αλλά και από που, όμως ο απόηχος από τα λόγια του τέλους της κάθε ιστορίας… Continue reading Σκέψεις για το βιβλίο…

σκέψεις · ψυχολογία · δημιουργική γραφή

Evening thoughts

Μια πρόγευση του έρωτα Εμπόλεμη ζώνη τα ερωτευμένα δάχτυλα. Νύχια και δόντια που ακονίζονται ανάμεσα σε λόγια απόλυτης υποταγής. Παραδομένο στα σκεπάσματα το εγώ για χρόνια μάχεται  ζητώντας κάθαρση ψυχής. Ηττημένοι και οι δυο μπροστά στο παντοδύναμο όπλο του πάθους. Σαν φαντασμένοι στρατιώτες σε πόλεμο που έχουμε ήδη χάσει με λάφυρα γυρνάμε πίσω κρατώντας τη… Continue reading Evening thoughts

σκέψεις · δημιουργική γραφή

Παγκόσμια ημέρα του βιβλίου με προεκλογικές ανησυχίες…

Μια Ελλάδα οδεύει τον Γολγοθά της... Απλωμένα χέρια ευρωβουλευτάδων και δημοτικών συμβούλων, τείνουν να αρπάξουν από τα ρακένδυτα σκισμένα ρούχα της ό,τι απέμεινε. Να ξηλώσουν και την τελευταία ένωση κλωστής κρατώντας δήθεν έτοιμες τις δαχτυλήθρες για το νέο ράψιμο της φορεσιάς. Μόνο που ακόμα μια φορά η Ελλάδα θα ναι γυμνή σαν τον Βασιλιά που… Continue reading Παγκόσμια ημέρα του βιβλίου με προεκλογικές ανησυχίες…

σκέψεις · δημιουργική γραφή · λέσχη ανάγνωσης

Βιβλίο «ο θάνατος του αστρίτη «

Ένα ανοιξιάτικο βροχερό απόγευμα χτύπησε την πόρτα της λέσχης μας ο Κύριος Δημήτρης Κανελλόπουλος φέρνοντας μαζί τις ιστορίες μιας περασμένης εποχής. Ο Θάνατος του Αστρίτη και άλλα διηγήματα. Μια δεσποτική φιγούρα ο συγγραφέας· χαλαρός, προσιτός, ευγενής και με ακούραστη όρεξη να συνομιλήσει μαζί μας. Με το χαμόγελο να στολίζει το πρόσωπο του απαντούσε σε ερωτήσεις,… Continue reading Βιβλίο «ο θάνατος του αστρίτη «

σκέψεις · δημιουργική γραφή · λέσχη ανάγνωσης

«Στο καλλιτεχνικό στέκι» παρέα με την άλωση της Κωσταντίας

Η κατηγορία στο blog ας μιλήσουμε, μέσα από τοποθετημένες σκέψεις, προσπαθώντας να αγγίξει φιλοσοφικά μονοπάτια αλλά και βουτηγμένη στο μελάνι της δημιουργικής γραφής έχει αποκτήσει οπαδούς. Αυτό με χαροποιεί ιδιαιτέρως, που τόλμησα να εκθέσω κομμάτια από αυτά που γράφω κατά καιρούς και ότι κάποιους τους ενδιαφέρουν. Για αυτό είπα πως όσο μπορώ θα το συνεχίσω.… Continue reading «Στο καλλιτεχνικό στέκι» παρέα με την άλωση της Κωσταντίας

σκέψεις · ψυχολογία

Δακρυσμένες μελαγχολικές στρώσεις σοκολάτας…

Όσο το σκέφτομαι· τόσο με απελπίζει η ιδέα της σοκολάτας. Πάντα την είχα ανάγκη σε κουρασμένες εκδηλώσεις δήθεν αγάπης, σε νυχτερινές λιγούρες μιας εγκαταλελειμμένης αγκαλιάς και στη προσμονή του κόκκινου συσσωρευμένου ανολοκλήρωτου πόθου. Ξετυλίγοντας τις στρώσεις της ψυχής μου, αδυνατώ να της πω όχι. Η γεύση της με προκαλεί και η έλλειψη της με κάνει… Continue reading Δακρυσμένες μελαγχολικές στρώσεις σοκολάτας…

σκέψεις · ψυχολογία · κοινωνικά

on a Rainy Day

Ποιος μου πήρε την ελπίδα; Την έψαξα παντού σήμερα το πρωί. Κάτω από το κεντητό τραπεζομάντηλο στο στρογγυλό τραπέζι. Λέω κάπου εδώ θα την άφησα χτες…δίπλα στο βιβλίο με τις όμορφες ζωγραφιές που στήριξα με χειροποίητους σελιδοδείκτες, μη χάσω τη σελίδα από τις χιονισμένες βουνοκορφές στις Άλπεις που ποτέ δε θα δω. Δεν ήταν…Σκέφτηκα πως… Continue reading on a Rainy Day