Homemade stuff-Δημιουργήματα · σκέψεις · ψυχολογία · κοινωνικά

melancholic notes

Ο cosmos της Λίνας έχει πάει λίγο πίσω τον τελευταίο καιρό, αν και η δέσμευση ήταν προσωπική και ξεκίνησε για λόγους ψυχοθεραπείας και αυτό-βελτίωσης, στην πορεία το να εκθέτω κομμάτια του εαυτού μου και ιδέες έγινε πλέον αυθόρμητη ανάγκη. Ανάγκη επικοινωνίας και προβληματισμού. Δεν ξέρω αν σου φαίνεται περίεργο μα ανυπομονώ να διαβάσω άλλα blogs. Κείμενα διάφορα· για να με επιμορφώσουν, να με συγκινήσουν, να με ενημερώσουν, να μου ανοίξουν πόρτες συζήτησης και στοχασμού, να με κάνουν να προβληματιστώ. Όταν ο χρόνος σου περιορίζεται μόνο από προβλήματα όμως τι κάνεις; Τα λες; Τα μοιράζεσαι; Γράφεις για αυτά; Άραγε εκθέτουμε αυτά που ουσιαστικά μας απασχολούν; Η προτιμάμε να ψυχαγωγούμαστε και εμείς στην πορεία για να ξεχνιόμαστε. Μας αρέσει να είμαστε αρεστοί σε ένα ποσοστό ή να μην κλαιγόμαστε και να γκρινιάζουμε. Όταν όμως μόνο αυτό έχουμε μια περίοδο της ζωής μας, είτε από πόνο σωματικό είτε από θλίψη τι κάνουμε; Θα πάρεις ένα φίλο ίσως τηλέφωνο. Και αν τα προβλήματα που έχεις είναι πιο σοβαρά από του μέσου όρου; Ή δεν αγγίζουν καθόλου τους φίλους σου; Όχι επειδή δεν τους νοιάζει (δεν είναι φίλοι τότε) μα επειδή ίσως τα δικά σου είναι πολύπλοκα ίσως δεν έχουν λύση, ίσως είναι μακροχρόνια, ίσως πάλι να μην αλλάζουν. Οπότε μέχρι τι θα μοιραστείς στους διαδικτυακούς σου φίλους; Ας πούμε εκθέτω ιδέες μέσα από τη σελίδα μου για να ξεχνιέμαι και γω τις πιο πολλές φορές, δε μιλάω ξεκάθαρα για τα προβλήματα μου μα θα σου μιλήσω μέσα από ένα ποίημα ή ένα κείμενό μου. Ίσως καταλαβαίνεις όταν το διαβάσεις τι νιώθω, ίσως αγγίξει κάτι από τα δικά σου θέματα ή απλά σε ψυχαγωγήσει κάποιο βράδυ το να το διαβάσεις. Αλλά συνήθως τα σοβαρά δεν τα λέμε γενικώς ή τα διακωμωδούμε από άμυνα να τα γειώσουμε. Γιατί φοβόμαστε να τα πούμε; Είναι πολύ στενάχωρα και αγχωνόμαστε μήπως μας βάλουν στο περιθώριο; φοβόμαστε να εκτεθούμε; Να μας κοιτάξουν από λύπη ή οίκτο; στη καλή περίπτωση απλά σαν κουτσομπολίστικη είδηση. Βρίσκουμε βέβαια τρόπους να πούμε εν μέρει την αλήθεια μας. Ξέρω πως αν βγω στο δρόμο να φωνάξω ένα ποίημα μου θα με πεις τρελή, αν το διαβάσεις μέσα από μια σελίδα μου ίσως με πεις ψώνιο, μπορεί όμως να το διαβάσεις και πεις τι να θέλει να πει τώρα;  ίσως μου απαντήσεις μετά με το δικό σου τρόπο τη δική σου αλήθεια και το συζητήσουμε. Μπορεί να βρούμε λύσεις αρκεί να προσπαθήσουμε να πούμε την αλήθεια μας ή τα προβλήματα μας χωρίς περιορισμούς. Ίσως πάλι δεν υπάρχουν λύσεις φίλε μου και απλά θες να σε ακούσω. Χωρίς να χρειάζεται να βγεις γυμνός στο δρόμο με πανό ή να κραυγάσεις για να σου δώσουν χρόνο και πάτημα να πάρεις το λόγο.

Μπορεί πάλι να μελαγχολώ γιατί από έξω μου λέω καλό φθινόπωρο ενώ από μέσα μου εύχομαι να ξεκινούσε το καλοκαίρι ξανά.

Το αντίδοτο της μελαγχολίας μου είναι η δημιουργία και το κολύμπι (αλλά ότι μας βρίσκεται τώρα) Αυτό δουλεύει για μένα για σένα τι δουλεύει; Αν δεν μελαγχολείς θα χαρώ να μάθω τι χάπια πίνεις; Ο Αύγουστος τελειώνει όχι όμως και οι καλοκαιρινές θερμοκρασίες. Και επειδή θα πούμε καλό φθινόπωρο σιγά σιγά έστω και ημερολογιακά. Οι τελευταίες δημιουργίες θα θυμίσουν ακόμα καλοκαίρι.

Πανευκολάκι το συγκεκριμένο.

Πήρα σαπουνόμαζα την έλιωσα σε μπεν μαρί και πρόσθεσα βούτυρο καριτέ και γάλα καρύδας, πρόσθεσα αρωματάκια για την ακρίβεια άρωμα ocean και τοποθέτησα σε καλουπάκια. Στη συνέχεια ζωγραφίζεις ότι θες αρκεί να είναι με χρώματα ειδικά για σαπούνι. Αν αποφασίσεις να χρησιμοποιήσεις το σαπούνι απλά θα χαλάσει η επιφάνεια του. Κράτα το για ομορφιά όσο θέλεις αρκεί να το κλείσεις αεροστεγώς μη ξεθυμάνει το άρωμα του. Μπορείς να προμηθευτείς έτοιμα σαπουνάκια και απλά να τα ζωγραφίσεις. Γράψε ονόματα και μοίρασε τα σε φίλους. Αυτές ήταν οι τελευταίες ιδέες για δώρα του καλοκαιριού και ναι έχω μελαγχολήσει το παραδέχομαι.

Σε φιλώ μέχρι την άλλη φορά

3 σκέψεις σχετικά με το “melancholic notes

  1. Καλησπέρα Λίνα μου! Πολλά και σημαντικά θέτεις..Σκέψεις και ερωτήματα και αντίδοτα..Ξεκινώντας από τα πανέμορφα τα σαπουνάκια σου.Τέλεια!!! Μπράβο Λίνα μου και γεια στα χεράκια σου!!Χμ..όσο για μένα, δεν είμαι ο χαρακτήρας εκείνος που θα κάτσει να φτειάξει τα όμορφα τα λεπτεπίλεπτα..Τα θαυμάζω, ναι, να τα αγοράσω ναι, μακρυά από μένα οι παρασκευές τους..Και, δεν αναφέρομαι μόνο στα σαπουνάκια,έτσι;..Είχα ένα καλό φίλο, καλλιτέχνη μα που η δουλειά του ήταν τόσο διαφορετική από την φύση του! Είπες για τα σαπουνάκια και ήρθε ο νους μου στον Γιώργη, σε κάτι υπέροχες ζωγραφισμένες πέτρες που μου είχε χαρίσει μαζί με τα ποτηράκια που είχε τόσο περίτεχνα σκαλίσει.. ‘Ασε εκείνες τις φανταστικές φωτογραφίες του δουλεμένες στην λεπτομέρεια έως τελειότητας..Ξένη εγώ προς όλα αυτά..Μούρθε στην σκέψη μου τώρα και μελαγχόλησα. Στενιοχωριέμαι σα τον σκέφτομαι. ΄Εχει πεθάνει, βλέπεις..Δεν μπορώ να μιλήσω για κείνον στο μπλόγκ μου, ούτε για άλλους ανθρώπους, φίλους, αγαπημένους η μη..¨Οπως ούτε για την δουλειά μπορώ, ούτε και πρέπει. , Μιλάω και γράφω γιαυτά τα άλλα που ενδιαφέρουν και είναι μπόλικα και διαφορετικά…Είμαι στενοχωρημένη; χμ..θα ακούω μουσική και θα φροντίζω τα λουλούδια μου αφού θα τα έχω σκεφθεί τα πράγματα τα στενόχωρα και τα έχω τακτοποιήσει, ας πούμε, στον νου μου..Μελαγχολώ..Ε και ; Τότε φτειάχνω ιστορίες που μ’ αρέσουν.Δράσεις του νου, για να γλυκάνω την ψυχή.Α! Κι ακούω τους άλλους να μου λένε’ τα δικά τους, αυτό είναι κάτι που με νοιάζει.. Τα θέματα που με ενδιαφέρουν ή και με απασχολούν, τα θέματα που με συναρπάζουν δεν είναι και θέματα που ενδιαφέρουν τους άλλους που συναναστρέφομαι.Αυτό το έχω διαπιστώσει από χρόνια. Και συναναστρέφομαι πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, ξέρεις. Και οι φίλοι μου έτσι όμοια είναι προς τα δικά μου. Με ακούν’ με ευγένεια, και έως εκεί. ΄Οπως εγώ είμαι ξένη με τα σαπουνάκια, έτσι και αυτοί με τα δικά μου. Μα ο τόπος ο κοινός αναμεταξύ των φίλων βρίσκεται..Και έχω δει οτι με δέχονται όπως είμαι κι ας είμαι χμ διαφορετική στον τρόπο που σκέφτομαι και σε αυτά που με ενδιαφέρουν…. Πως να μιλήσω γιαυτά και άλλα σε ένα μπλόγκ; Το έχω δοκιμάσει..Αμηχανία κατάλαβα που ένοιωσαν..Ως που κάνουν πως δεν διάβασαν….Ας είναι. Το αφήνω λοιπόν, πάρα πέρα και γράφω για άλλα που ενδιαφέρουν και με εκφράζουν ή που μου έχουν κάνει εντύπωση..Και , ίσως κάτι από αυτά αρέσει και σε άλλους..Κι αν όχι, τι να κάνουμε; Αυτή είμαι. Φιλιά πολλά, ο καιρός εδώ καίει κα το καλοκαίρι δεν λέει να φύγει..Σου έχω πει πως μου αρέσει το φθινόπωρο;

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σε ευχαριστώ Βεατρίκη μου που μοιράστηκες τις σκέψεις σου. Γενικά τα θέματα ψυχολογίας και τα προσωπικά είναι δύσκολα να τα εκφράζει κάποιος μέσα από το μπλογκ και νομίζω πως το αντίδοτο για τη μελαγχολία είναι να εκφράζεσαι πάνω σε θέματα που σε ευχαριστούν με πάθος και σίγουρα ετσι θα παρασύρεις και άλλους μακριά από τη μελαγχολία. Τι θα γινόταν αν όλοι κλαιγομασταν πάνω σε έναν υπολογιστή και μοιρολατρουσαμε συνεχώς;;. οπότε Διάβασμα, γράψιμο, μια βόλτα πολλά μπορούμε να κάνουμε… Και ίσως να προσπαθούμε να βγάζουμε ο ένας τον άλλον από την μελαγχολία. Να κάτι που θα με ευχαριστούσε…το λατρεύω το φθινόπωρο!!! ευτυχώς δεν είμαι μόνη 🍂🍁😘😘😘😘

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s