Το πρώτο Blogpost της φετινής χρονιάς…
Αδιόρατα τα θέλω μου από παλιά,
μα έμοιαζαν να ορίζουν τη ζωή μου
μια αίσθηση ματαίωσης κυβερνά
πάντα ολόκληρη την ύπαρξη μου.
Το ρόλο μου έψαχνα
σπατάλη μες στο χρόνο,
μια περιπλάνηση έκανα
που πλέον μου δίνει πόνο.
Ακούσια αποχωρίζομαι στιγμές
Βαθειές μου νοσταλγίες
Ήταν δικές μου επιλογές
Ή έχασα ευκαιρίες;
Ανάξια και ασάλευτη κοιτώ
Να παρηγορηθεί η καρδιά μου
Με τα βιώματα προικιό
έχασα τη σειρά μου.
Να μην ξεφύγω απ’ τη γραμμή
Στρωμένη από τον φόβο
Κλείνω χομπίστρια της ζωής
Χωρίς καν δικό μου λόγο.
Σας φιλώ μέχρι την επόμενη φορά.
Lina's Cosmos 
Καλημέρα Λίνα, χαίρομαι που διαβάζω ξανά ανάρτησή σου, πόσο μάλλον όταν αυτή είναι ένα εξαίρετο ποίημα καρδιάς. Αγαπώ ιδιαίτερα την έμμετρη ποίηση και δη αυτή με ρίμα, όπως το συγκεκριμένο σου ποίημα.
Επιθυμία μου να σε συναντώ και να σε διαβάζω συχνότερα, αγαπητή φίλη.
Υ.Γ. Σου στέλνω το λινκ από το νέο μου μπλογκ, στο οποίο συγκέντρωσα όλη τη δικτυακή μου παρουσία
Τέχνη και λόγος
Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις.
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Σε ευχαριστώ πολύ από καρδιάς, τα λόγια σου μου δίνουν μεγάλη χαρά και κίνητρο να συνεχίσω.
Καλό ξεκίνημα στο νέο blog. Ανυπομονώ για τις δημιουργίες σου..
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο
Ευχαριστώ πολύ, Λίνα. Χαίρομαι να είμαστε συνοδοιπόροι σε αυτό το όμορφο ταξίδι.
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο