σκέψεις · δημιουργική γραφή · κοινωνικά

Prayer for Australia

Μακάβριο θυμίαμα μοιάζει

που μυρίζει πένθος αλόγιστο,

ένα πλήθος που κάθεται με ραθυμία

κάτι σαν αλλοιωμένο προσάναμμα στέκει

να κοιτά μια ζωή πλέον τυλιγμένη στις φλόγες.

Δεν υπάρχει ποίηση στον αφανισμό.

Μόνο βουβή νοσταλγία

για τον ίσκιο που χάνεις.

Ένα θέαμα από κάρβουνο στάχτη και καπνό,

γραμμένο με πληγές στα δέρματα που σπαράζουν

το σωτήριο τέλος του εξοντωτικού διωγμού τους.

Μια βεβαιότητα πως το πολύ που πήρες

πίσω δεν το έδωσες σαν να ήπιες

της προσπάθειας το νερό, που ήταν λίγο

Λίνα Κ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s