Κοχύλι μικρό
με τη χρυσή ανταύγεια
και χρώματα μωβ.
–
Θαμμένο σιμά
στο λευκό ακρογιάλι
με άμμο ψιλή.
–
Ζωγραφισμένη
με τις μπλε αποχρώσεις
γαλανού γιαλού.
–
Φθαρμένη αύρα
που αναδύουν λεπτά
τα σωθικά σου.
–
Χρόνια κρυβόσουν
σαν ναυαγός σε νησί
που ξεχάστηκε.
–
Στεγάζεις ζωή
στους κολπίσκους σου μέσα;
ή μονάχο ζεις;
–
Με τύχη μικρή,
χέρια γυμνά θα σε βρουν.
Ίσως παιδικά.
–
Ζωή θα δώσουν
στις χαραγμένες γραμμές
των καμπύλων σου.
–
Θα στολίσεις
κατασκευές σε κόλλες
χειροποίητες.
–
Ενώ θα περνούν
με μάτια υγρά γονείς
να καμαρώνουν.
–
Ίσως αφεθείς
με τη φθορά του χρόνου
και σβήσεις εκεί.
–
Στην υγρή άμμο
να σπάσει κάθε πτυχή.
Να κομματιαστεί.
–
Τύχη μεγάλη
ή δόξα μικρή εκεί
σε περιμένει…
–
Ακουμπισμένο
σιμά στο ακρογιάλι
με άμμο ψιλή.
Λ. Κ.
Υ.Γ. Η Φωτογραφία είναι από την παραλία Ξι, στην αγαπημένη μου Κεφαλονιά.
