σκέψεις · δημιουργική γραφή

Just a poem

Κοχύλι μικρό

με τη χρυσή ανταύγεια

και χρώματα μωβ.

Θαμμένο σιμά

στο λευκό ακρογιάλι

με άμμο ψιλή.

Ζωγραφισμένη

με τις μπλε αποχρώσεις

γαλανού γιαλού.

Φθαρμένη αύρα

που αναδύουν λεπτά

τα σωθικά σου.

Χρόνια κρυβόσουν

σαν ναυαγός σε νησί

που ξεχάστηκε.

Στεγάζεις ζωή

στους κολπίσκους σου μέσα;

ή μονάχο ζεις;

Με τύχη μικρή,

χέρια γυμνά θα σε βρουν.

Ίσως παιδικά.

Ζωή θα δώσουν

στις χαραγμένες γραμμές

των καμπύλων σου.

Θα στολίσεις

κατασκευές σε κόλλες

χειροποίητες.

Ενώ θα περνούν

με μάτια υγρά γονείς

να καμαρώνουν.

Ίσως αφεθείς

με τη φθορά του χρόνου

και σβήσεις εκεί.

Στην υγρή άμμο

να σπάσει κάθε πτυχή.

Να κομματιαστεί.

Τύχη μεγάλη

ή δόξα μικρή εκεί

σε περιμένει…

Ακουμπισμένο

σιμά στο ακρογιάλι

με άμμο ψιλή.

Λ. Κ.

Υ.Γ. Η Φωτογραφία είναι από την παραλία Ξι, στην αγαπημένη μου Κεφαλονιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s