κοινωνικά

stick together

Ένα βήμα πίσω όλοι! Ποιος είναι ο καθένας να κρίνει; Δεν διαβάζω τίποτα άλλο παρά δηλώσεις μίσους, βάζοντας ειδικά ένα κωλο-πτυχίο μπροστά η θέση του γραφιά αποκτά μια ιδιαίτερη αξία. Το μόνο που  οι ίδιοι θέλουν να πετύχουν, είναι να θεωρηθούν ανώτεροι και ως «ειδικοί» επηρεάζουν, μπερδεύουν τον κάθε αναγνώστη από τις πολλές αηδίες που… Continue reading stick together

δημιουργική γραφή

Φτιάχνοντας εκκρεμότητες

Σε ημερολόγιο μικρό, που συναντάς το μέλλον Μια εκκρεμότητα μικρή, φτιάχνω χωρίς να θέλω. ... Χωρίς να ξέρω αν μπορώ· αν θέλω, αν θα να πετύχω Την εκκρεμότητα κρατώ και γράφω και στον τοίχο. ... Την κάθε εκκρεμότητα, θα κάνω για κλεψύδρα Στο χρόνο του θανάτου μου, θα στήσω μια παγίδα. ... Κάθε κλεψύδρα που… Continue reading Φτιάχνοντας εκκρεμότητες

σκέψεις · δημιουργική γραφή · λέσχη ανάγνωσης

Η Εβραία νύφη

Ένα μυθιστόρημα που στήνεται πολύ έξυπνα πάνω στις σελίδες της ιστορίας του Αντισημιτισμού και του Ολοκαυτώματος, με κρυφά κεφάλαια ψυχανάλυσης. Βασικός ήρωας ο αφηγητής, ένας μεσήλικας άνδρας που αναζητά στις αναμνήσεις του μα και στις διηγήσεις τρίτων το πραγματικό πρόσωπο του πατέρα του, εκεί κάπου ανάμεσα στο ανεκδήλωτο πένθος του συναντά την Νίκη. Μια γυναίκα… Continue reading Η Εβραία νύφη

σκέψεις · δημιουργική γραφή · κοινωνικά

Prayer for Australia

Μακάβριο θυμίαμα μοιάζει που μυρίζει πένθος αλόγιστο, ένα πλήθος που κάθεται με ραθυμία κάτι σαν αλλοιωμένο προσάναμμα στέκει να κοιτά μια ζωή πλέον τυλιγμένη στις φλόγες. Δεν υπάρχει ποίηση στον αφανισμό. Μόνο βουβή νοσταλγία για τον ίσκιο που χάνεις. Ένα θέαμα από κάρβουνο στάχτη και καπνό, γραμμένο με πληγές στα δέρματα που σπαράζουν το σωτήριο… Continue reading Prayer for Australia

σκέψεις · δημιουργική γραφή

post it

Να κάτι που θυμάμαι από εσένα τα post it στην πόρτα του ψυγείου. Μου υπενθύμιζαν την ύπαρξη μου σε μια σειρά από εντολές που εσύ μου έδινες. Ακολουθούσα πιστά τις εντολές σαν αινίγματα σε κυνήγι θησαυρού. Που οδηγούσε; με ρώταγε ο εαυτός μου, «Στην ευτυχία σου» μου απαντούσα Όχι στην δική μου, μου έλεγε ο… Continue reading post it

σκέψεις · ψυχολογία · δημιουργική γραφή · κοινωνικά

Ρυθμιστές ζωών

Γράφω τις λέξεις και τις σβήνω. Αγανάκτησα τη ζωή μου να ορίζουν, δήθεν  «πεφωτισμένοι» αγγράμματοι, κόμματοακόλουθοι, θεσοκράτορες του συστήματος. Πατούν σε ανθρώπινα κουφάρια, αριθμώντας έτσι το μέγεθος της επιτυχίας τους. Κρατούν την υπόσχεση της υποστήριξης μα δεν είναι τίποτα παραπάνω παρά  ξιπασμένοι, ανελέητοι, ρυθμιστές ζωών. Παπαγαλίζουν τη νοοτροπία της δικαιοσύνης, χωρίς να  έχουν ιδέα μέσα… Continue reading Ρυθμιστές ζωών

Homemade stuff-Δημιουργήματα · σκέψεις · ψυχολογία · κοινωνικά

melancholic notes

Ο cosmos της Λίνας έχει πάει λίγο πίσω τον τελευταίο καιρό, αν και η δέσμευση ήταν προσωπική και ξεκίνησε για λόγους ψυχοθεραπείας και αυτό-βελτίωσης, στην πορεία το να εκθέτω κομμάτια του εαυτού μου και ιδέες έγινε πλέον αυθόρμητη ανάγκη. Ανάγκη επικοινωνίας και προβληματισμού. Δεν ξέρω αν σου φαίνεται περίεργο μα ανυπομονώ να διαβάσω άλλα blogs.… Continue reading melancholic notes

σκέψεις · δημιουργική γραφή

Just a poem

Κοχύλι μικρό με τη χρυσή ανταύγεια και χρώματα μωβ. - Θαμμένο σιμά στο λευκό ακρογιάλι με άμμο ψιλή. - Ζωγραφισμένη με τις μπλε αποχρώσεις γαλανού γιαλού. - Φθαρμένη αύρα που αναδύουν λεπτά τα σωθικά σου. - Χρόνια κρυβόσουν σαν ναυαγός σε νησί που ξεχάστηκε. - Στεγάζεις ζωή στους κολπίσκους σου μέσα; ή μονάχο ζεις; -… Continue reading Just a poem

σκέψεις · ψυχολογία · δημιουργική γραφή

Επίγνωση του «εγώ»

Άραγε έχουμε επίγνωση του εγώ μας και πως την αποκτάμε; Η ταυτότητα μας εδραιώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Δεν είναι δυνατόν στην ηλικία των 15 και των 18 να διαβάζω βαρύγδουπα τσιτάτα- ξέρω τη ζωή, είμαι έτσι και φιλοσοφίες που δεν έχουμε καν ζήσει. Η μεγαλύτερη διατάραξη του εγώ συμβαίνει με το τέλος της… Continue reading Επίγνωση του «εγώ»

σκέψεις · δημιουργική γραφή

Σκέψεις για το βιβλίο…

"Παραμύθια λαϊκά ενάντια σε δύσκολους καιρούς" Σκέψεις για το βιβλίο... Μια φορά και έναν καιρό σε έναν τόπο μακρινό, μα και κάπου εδώ γύρω οι άνθρωποι από κάθε πλευρά της γης αποφάσισαν να λένε ιστορίες. Δεν θυμάμαι πότε ξεκίνησε ακριβώς, αλλά και από που, όμως ο απόηχος από τα λόγια του τέλους της κάθε ιστορίας… Continue reading Σκέψεις για το βιβλίο…